اضافه ی اقترانی : آن است که وجود « مضاف » برای « مضاف الیه » یک واقعیت باشد . برعکس اضافه ی ‏استعاری که وجود « مضاف » برای « مضاف الیه » یک واقعیت نیست .

مثال : حسین دست دوستی به من داد . ‏

توضیح : دست را به قصد دوستی به من داد که « دست » برای نشان دادن دوستی یک واقعیت است . ‏

نکته : برای تشخیص آسان اضافه اقترانی از اضافه ی استعاری ، می توان از دو شیوه استفاده کرد:‏

۱- کافی است که بدانید در اضافه ی اقترانی ، مضاف الیه عملی است که مضاف انجام می دهد و مضاف مربوط به یک نهاد واقعی است.‏

مثال۱: پروردگارا ! روا مدار که به حریم اجتماع پای تعدّی و تجاوز بگذارم.‏

مثال۲: پروردگارا ! مگذار دامان وجودم به پلیدی های گناه بیالاید.‏

توضیح: در مثال اوّل تعدّی و تجاوز عملی است که « پا »که مربوط به نهاد واقعی در جمله است انجام می دهد ؛ولی در مثال دوم، چنین رابطه ای ‏برقرار نیست بلکه« وجود » را به لباسی تشبیه کرده ایم که دامن دارد.‏

۲- بین دو جزء اضافه ی اقترانی ( مضاف و مضاف الیه ) می توان عبارات « از روی،به نشانه، به قصد » را قرار دادو یک جمله ‏ساخت.‏

مثال : در اضافه ی « دست ارادت » -- دست را( از روی،به نشانه ،به قصد) ارادت دراز کرد . ‏

توجه: ترکیباتی نظیر : دست محبت، پای ارادت، چشم احترام ، دیده ی محبت ، گوش توجه ، چشم اعتنا ، پای ‏بطلان ، قلم عفو و ... اضافه ی اقترانی می باشند که بین همه ی این ترکیبات اضافی ، می توان « از روی » را ‏قرار داد .‏البته گفتنی است که این دو اضافه (استعاری واقترانی) در جمله بهتر مشخص می شوند.

                                   طبق این توضیح «دندان تحیر» دردرس شبنم عشق ادبیات سوم  اقترانی نیست و

استعاری است.

تاريخ : پنجشنبه هفدهم آذر 1390 | 17:21 | نویسنده : مینا انداوه |
  • صدرا دانلود
  • دانلود افزار