پارسی گوی

طلوع که میکنم طلوع کرده ای

سالها قبل

در سرزمینی که روحم را دمیدی بر پیکره ی وجود

و آنگاه سایه به سایه آمدی و صدایم زدی

و من غرق بودم در تاریکی شبها

و اینک تو را دارم در این طلوع سپید خوبیها و پاکیها

و چه میدانند انسان ها چه میگوید این کوچکترین و کوچک دل ترین بنده ات

که مخلصانه سر بر درگاه تو فرود آورده....

و سپاس میگویمت بی وقفه....

دوستت دارم

شکر....